Gisteravond ben ik met Bob voor het eerst aan het proberen geweest om hem door de tunnel te laten lopen. We hebben op de club een kleine ronde tunnel, eigenlijk gemaakt voor kinderen. Deze heeft doorzichtige stukken plastic in de tunnel zodat er licht in valt en de honden er doorheen kunnen kijken.
Ik heb hem eerst maar even laten wennen aan dat rare ronde ding dat op de grond ligt en wiebelt. Hij vond het wel een beetje eng en moest er eigenlijk niets van hebben. De tunnel had ik aan een kant samen gebonden zodat hij in een bocht op de grond lag. Op deze manier kon Bob door de tunnel heen kijken en zien wat er aan de andere kant was. Ik had de bijtrol bij me en probeerde hem hiermee door de tunnel te lokken. Bob dacht bij zich zelf… de groeten, dat doe je maar lekker zelf.. Ik ben toen naar de auto gegaan en heb wat honden koekjes gehaald. Bob doet alles als er maar iets lekkers tegenover staat, dus zeker het proberen waard. Ik had Bob aan de koekjes laten ruiken en hij had direct de volle aandacht voor mijn hand. Daarna heb ik mijn hand door de tunnel gestoken, met het koekje er in, en op deze manier Bob door de tunnel gelokt. Dit werkte uitstekend! Hierna deed ik hetzelfde met de bijtrol en ook dit werkte perfect. Dat rare ronde wiebelende ding was niet eng meer maar leuk! Ik heb dit nog een paar maal herhaald en vervolgens de tunnel los gemaakt en recht gelegd. Ik had geen koekjes meer, dus ik was genoodzaakt om met de bijtrol door te gaan. Ik gooide de bijtrol in de tunnel, zetten Bob voor de opening, gaf hem een zetje met het commando dóóóóór en daar ging hij, door de tunnel op weg naar zijn bijtrol, en kwam er aan het andere eind uit!!! Jullie begrijpen, ik heb hem de hemel in geprezen… zo’n knappe jongen! Helaas zijn er geen foto’s van dit tafereel. Geloof me dat als ze er waren deze niet de meest charmantste zouden zijn..hahaha.